Βυθίζομαι στο πράσινο: μαθαίνω να απλοποιώ

Βυθίζομαι στο πράσινο. Μαθαίνω να απλοποιώ.

Το χαρτί μου δεν είναι αρκετά ίσιο. Το πατάω και το τσακίζω με τα δάχτυλα μου. Σε κάθε φύσημα του αέρα και χρατσάνισμα των φύλλων – νιώθω ότι με παρακολουθούν. Κάθομαι οκλαδόν πάνω σε κάτι βάτα – μέσα σε μια πελώρια λακκούβα πλεγμένη από βάτα. Τα οπίσθια μου με σχήματα. Τουλάχιστον εδώ έχει ησυχία, θέα και σκιά. Με προδιαθέτω θετικά – μπαίνω σε ρόλο αισιοδοξίας. Μπαίνω στο ρόλο του αισιόδοξου, ονειροπόλου κοριτσιού που κοιτάζει δήθεν ανέμελα τις ηλιαχτίδες του ήλιου να χτυπούν τα παραθυρόφυλλα και να αντανακλούν υπέροχα πάνω στα τζάμια. Φανταστικές ακτίνες λέιζερ. Τώρα είμαι μίλια μακρυά – για την ακρίβεια δώδεκα λεπτά από το σπίτι μου. Δε βρίσκομαι εκεί αλλά μπορώ να φανταστώ ξεκάθαρα ότι συμβαίνει εκεί. Τώρα. Παράλληλα. Σκέφτομαι εάν ή φαντασία μου θα ήταν το ίδιο ενισχυμένη εάν βρισκόμουν τρεις ώρες μακρυά ή δύο ημέρες ίσως; Ή σε απόσταση κάτι παραπάνω από διακόσια μέτρα; Απάνω στο λαχανί, πλεκτό, μαλακό μπλουζάκι μου κολλάνε μερικά υπέροχα στρογγυλεμένα γρομπαλάκια. Μάλλον τα μάζεψα άθελά μου από διάφορα φυτάκια, προσπαθώντας να σκαρφαλώσω στο ύψωμα. Το μαύρο, λινό, μακρύ παντελόνι σώζει τα άκρα μου από τη βάναυση λεηλασία τους. Όλος ο τόπος είναι πνιγμένος μες τα βάτα. Ήταν σφάλμα ή εφαρμογή σανδαλιών στα κάτω άκρα μου – απέκτησα ραφές από αγκάθια, γαντζωμένα μες τη σαρκα μου. Τα τραβάω ένα ένα και βλέπω το δέρμα να κομματιάζεται. Σχισμές, σχισμές, παντού σχισμές ανθρώπινου κρέατος. Και όπως κάθομαι μέσα στη λακκούβα σκυμμένη γυρίζω καθε τρεις και λίγο για να τσεκάρω το μισό κομμένο δέντρο που βρίσκεται πίσω μου – ναι, έχω πεισθεί ότι είναι άνθρωπος το δέντρο αυτό και ότι θα μου κάνει κακό. Άμεσα κιόλας. Μόνο και μόνο επειδή τυχαίνει να βρίσκεται πίσω μου. Η τάση για έλεγχο. Θα ήταν το ίδιο εάν βρισκόταν μπροστά μου; Το δέντρο. Μπροστά μου. Τα δέντρα εμπρός μου δε δείχνουν και τόσο απειλητικά. Τα μικροσκοπικά μυγάκια (εγώ τα λέω ψυράκια) μπροστά από τη φάτσα μου με αποσυντονίζουν. Κινούνται ασυνήθιστα συντονισμένα. Σαν σε αγέλη. Μία “αγέλη μυγακίων”. Πόσο αστείο;! Ο ήλιος βυθίζεται. Δεν έχω ιδέα εάν θα προφτάσω να διαβάσω έστω μία σελίδα από το βιβλίο μου.

Ξεκίνησα να διαβάζω – και πάλι – ένα βιβλίο που διάβασα για πρώτη φορά στο δημοτικό. Το γεγονός ότι διάβαζα αυτό το βιβλίο στο δημοτικό δε σημαίνει αυτόματα ότι επρόκειτο για ένα “απλό” βιβλίο. Αλήθεια, τί πάει να πει “απλό βιβλίο”; Τέλος πάντων. Ξεκίνησα λοιπόν και πάλι την ανάγνωση του. Το παραδέχομαι (ποιός ο λόγος). Δε μπορούσα τόσα χρόνια να αποδεχτώ το γεγονός ότι στην ηλικία των έντεκα δε μπορούσα να κατανοήσω όσα έλεγε. Οπότε αποφάσισα να το επιχειρήσω εκ νέου. Και καλά μεγάλωσα – και καλά ωρίμασα – έγινα σοφή και απέκτησα όλη την απαραίτητη γνώση για να κατανοήσω αυτό το ένα και μοναδικό βιβλίο. Εάν καταφέρω ποτέ να το ολοκληρώσω. Ένα βιβλίο για τα μαθηματικά, τα οποία – προσοχή παρακαλώ! – ποτέ δε σιχαινόμουν, αλλά φοβόμουν. Έχει διαφορά. Σιχαμάρα και φόβος. Απέχθεια και φόβος. Πράγματι επρόκειτο για φοβία· θυμάμαι τις πρώτες, δειλές, χαριτωμένες κρίσεις πανικού στο δημοτικό όταν ετοιμαζόμασταν να μετρήσουμε φρουτάκια ή όταν έβλεπα στο μαύρο πίνακα ουρές ολόκληρες αριθμών – στο ενδιάμεσο σταυρούς, γραμμές και ζευγάρι ρουθούνια τοποθετημένα στο πλάι (διαίρεση). Δε θέλω να φοβάμαι. Για αυτό δοκιμάζω σχεδόν είκοσι χρόνια ύστερα να μετρήσω ουρές αριθμών χωρίς να πρέπει να τρέξω προς την τουαλέτα. Στις πρώτες σελίδες ο ένας από τους δύο χαρακτήρες παρουσιάζει τα μαθηματικά ως το πιο απλό πράγμα στο κόσμο. Θέλω να τον πιστέψω. Για αυτό συνεχίζω άλλωστε με την ανάγνωση του βιβλίου. Νομίζω ότι εάν κατορθώσω να ξεπεράσω το φόβο μου για τους αριθμούς θα κερδίσω σε “απλότητα”, οπότε λογικά θα πάψω να σκέφτομαι σύνθετα.

Πράγμα που σημαίνει ότι – λογικά – δε θα ενοχλούμαι από τα μυγάκια πάνω από το κεφάλι μου, ούτε από τα δέντρα που τυχαίνει να είναι ριζωμένα κάπου πίσω μου και μοιάζουν τόσο ανθρώπινα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s