Ανθρωπάκο

Some months ago I wrote a poem with the tittle “Letter to a Lover/Traces of a Soul”, if I remember well. I changed a bit the tittle in the greek version, but here it is. The greek translation.


Ορκίζομαι στο σύμπαν και σε όλη την υπέροχη ύπαρξή του, σε όλους τους πλανήτες και όλα τα αστέρια,

σήμερα το πρωί όταν άνοιξα τα μάτια μου και είδα τα γκρίζα σύννεφα να κινούνται αργά

σαν ελαφριά άλογα,

σε σκέφτηκα, ανθρωπάκο μου.

Ήταν σαν την ημέρα που ήμασταν πάνω σε εκείνο το ισπανικό βουνό

μέσα στο δάσος

ο ένας δίπλα στον άλλο σε εκείνο το μικρό κρεβάτι

περιτριγυρισμένο από λιλιπούτια παράθυρα

ένα σπίτι με τροχούς ήταν.

Και σήμερα, σήμερα το πρωί, αν και δεν μιλάμε πια

και δεν θα το κάνουμε

ανθρωπάκο μου, δεν ξέρω, αν το ένιωσες,

αλλά σου μίλησα βλέποντας τα σύννεφα σαν ελαφριά άλογα

να περνούν μπροστά από τα μεγάλα καστανά μάτια μου.

Θυμάσαι τα μάτια μου; 

Σου έλεγα ότι η καρδιά μου ήταν μικρή και αδύναμη,

αλλά επίσης αρκετά ανθρώπινη, γεμάτη συναισθήματα

σου έλεγα ότι έμαθα πολλά,

αλλά σου έλεγα επίσης ότι δεν θα σου μιλήσω ποτέ ξανά,

όχι επειδή είμαι περήφανη, αλλά απλώς και μόνο επειδή δεν μπορούσα ποτέ να σε δεχτώ ως φίλο,

μα ούτε ως εραστή.

Ανθρωπάκο τα έλεγες καλά κάποια,

μα μη λησμονάς να είσαι ανθρώπινος.

Αυτή είναι η δική σου αδυναμία και η δική μου, μα αντίστροφα· αρκετά ανθρώπινη.

Οι στιγμές μας είναι ακόμα ζωντανές,

θα είναι… περισσότερο από ποτέ.

Αυτή είναι η απόδειξη ότι σε αγαπώ.

Η αδυναμία μου να σου μιλήσω και πάλι 

αυτή είναι επίσης η απόδειξη ότι σε αγαπώ.

3 thoughts on “Ανθρωπάκο

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s