Πάντα κρατούσα εγωιστικά κρυμμένα όσα είχα μέσα στο κεφάλι μου. Έτσι μου άρεσε, έτσι μου αρέσει, έτσι πράττω. Αυτό με ελευθερώνει, αυτό με αναπνέει. Επίσης πάντα δε συμπαθούσα τους ανθρώπους, μάλλον επειδή δε συμπάθησα ποτέ τον εαυτό μου. Γιατί εκεί που τρέχεις να σε καταλάβεις πάλι κάτι δε σου αρέσει από αυτά που συγκεντρώνεις – […]

Read More Μικρά εκβιαστικά πλασματάκια

Είναι τέλειο να γνωρίζεις το απόλυτο τίποτα. Σκέφτεσαι ότι δε φέρεις καμία ευθύνη, καμία υποχρέωση απέναντι στο οτιδήποτε ή στον οποιονδήποτε. Νιώθεις ανάλαφρος και χαρωπός γνωρίζοντας ακριβώς ότι δε γνωρίζεις απολύτως τίποτα. Θαυμάζω όσους συμβιβάζονται με την ιδέα της ανιδεότητας -όσο παράδοξο και αν μοιάζει αυτό, διότι ακόμα και η ανιδεότητα απαιτεί ιδιαίτερο ταλέντο. Επρόκειτο […]

Read More Η απόλαυση της ανιδεότητας

Αυτός ο σωλήνας δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλος. Μικρό φάρδος, μικρό ύψος. Ιδιαίτερα φωτεινός δεν είναι επίσης. Όπως πιθανότατα φτιάχνεις ήδη μία εικόνα, αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να σφηνωθείς. Και όσο παραμένεις σφηνωμένος μέσα του, αλήθεια, τόσο αστεία σφηνωμένος μέσα του, σε σχήμα αστερία (εάν μπορείς να τεντωθείς τόσο) με πόδια και χέρια ορθάνοιχτα […]

Read More Ο σωλήνας