Οικογενειακό τραπέζι· η μάνα μου και εγώ, η μία απέναντι από την άλλη. Εκείνη τρώει με λαιμαργία, εγώ όχι. Κοιτάζω το πιάτο μου, για να αποφύγω τα μάτια της που καρφώνουν το στόμα μου. Αυτή η σύνδεση ματιών της και στόματος μου, γεννάει με απόλυτη βεβαιότητα τις ακόλουθες προτάσεις: «Τρώει το παιδί; Πόσο τρώει; Του […]
Read More Οικογενειακό τραπέζι 2Οικογενειακό τραπέζι· ο πατέρας και εγώ δίπλα δίπλα. Σιωπή. Σιωπή. Πιο σιωπή και από τη σιωπή. Απόλυτη, γαμημένη, αδιαπέραστη σιωπή. Τα κεφάλια σκυφτά. Τα βλέμματα καρφωμένα μες τα πιάτα μπροστά μας. Τί σκατά ψάχνουμε μέσα στους πάτους των πιάτων; Όσα δε λέγονται. Όσα νομίζει εκείνος ότι δε λέγονται. Μα εγώ τα είπα όλα ήδη από […]
Read More Οικογενειακό τραπέζι 1The Greek word kybernesis refers to the ability to govern a ship – to rule or lead something. The art to control. One of the ways to escape control is the invisible revolution. It’s something that I like to call “The Fog”. A scattered, diffuse, unconventional approach – deeply unpredictable, but still synchronized in […]
Read More The panic-stricken experience of life: why panic and chaos are goodΚαι έτσι αποφάσισα μία ωραία ημέρα ότι θα κυκλοφορώ με απόλυτη φυσικότητα στους δρόμους κι σε όλους τους εξωτερικούς χώρους, όπου κυκλοφορούν τα υπόλοιπα δίποδα χωρίς να λογαριάζω τίποτα, ούτε καν τον ίδιο μου τον εαυτό – αλήθεια το είχα αποφασίσει και αυτό μέσα σε όλα τα άλλα που έμοιζαν αποφασισμένα – και ότι μέσα […]
Read More Παραλήρημα
Lignes invisibiles 