The text was inspired and written the time I used to live in Berlin. All over the world, there are fancy big cities, where people think living there shoud be cool and exciting. Yes, in a way it is alluring, but still there are daily problems there, which need to be discussed and solved. Since […]
Read More Modern chicken marketΕίχα ξαπλώσει στο πλάι. Το σώμα κουλουριασμένο σε στάση εμβρύου. Τα μάτια κλειστά απάνω στο μαξιλάρι. Σκοτάδι. Μικρά ασπράκια μέσα στα μάτια μου, μέσα στο απόλυτο σκοτάδι. Κολλημένα στα βλέφαρα μου. Σκάνε – παφ, πουφ. Σαν ηλεκτρικό ρεύμα – μικρά πιξελοασπράκια. Συνδέθηκα. Συνδέθηκα με τί; Το μαξιλάρι μοιάζει να βουλιάζει όλο και περισσότερο. Θαρρείς και […]
Read More Πιξελοασπράκια για την στήλη «Αυστηρά μονολογικά»Στη πόλη των σκωληκιών και των χαμηλών αμπελιών, με τον ήλιο να σέρνεται εναλλάξ εκατέρωθεν, διαμέσου τους κάπως θερμότερος από τον βορινό ήλιο της Τζερμάνια που με συνήθιζα μήνες τώρα· εκεί θα αδειάσει η λοκομοτίβα τους ταξιδιώτες – ο καθένας στο σκοπό του. Την ίδια ρούτα έχω ξανακάμει με τον ίδιο στόχο: Η πόλη των […]
Read More Λεκτική φωτογράφηση τη μάνας: Η πόλη των σκωληκιώνΝα αγγίζεις με το ανενεργό χέρι μαλακά· το ένα μισό του φύλλου σου – είναι το χέρι παρατηρητής – εκείνο που παρακολουθεί το άλλο να γράφει. Σχεδόν το φλερτάρει, το θαυμάζει τρομερά για την ικανότητα του να γεμίζει τα κενά φύλλα με λέξεις, ιδέες. Το παρακινεί μάλιστα συχνά να συνεχίσει τον μακρύ χορό του απάνω […]
Read More Τις λέξειςΣυχνά ο εγκέφαλος ξεφλουδίζεται σα φρούτο με πολλαπλές στρώσεις δέρμα μαθαίνει να χαραμίζεται σ’ αέναες χρονογραμμές, συχνά δίχως συγκεκριμένο θέμα. Σα σπίθες μιας στιγμής η μία την άλλη θα προσπεράσουν οι σκέψεις μέσα σε αυτόν, δίχως να ξαποστάσουν. Δε θέλω να πω πώς είμαστε εκείνοι οι ΄χορευτές του νου΄ ντε φάκτο καταδικασμένοι, μα γερό στομάχι […]
Read More ΣυχναΠίσω από τη τζαμαρία στο καφέ μέσα: εκεί “στήνονται” οι παρατηρητές, δηλαδή όσοι γυροφέρνουν τα μάτια δεξιά αριστερά, ψηλά χαμηλά, κατά μήκος κάθε αόρατης γραμμής μέσα στο χώρο. Αυτοί που δεν ησυχάζουν στιγμή – γλυκοφιλούν κάθε κίνηση στο χώρο και το χρόνο, βασανίζονται μέσα στα πλαίσια που έχουν καθιερωθεί από τα διάφορα. Γι’αυτό θα τους […]
Read More Παρατηρητές τζαμαρίαςΟι τσίμπλες ξαναβγαίνουν αυτή είναι η αλήθεια ποτέ τους δεν εμπόρεσαν να ξεφύγουν από τα παραμύθια στα παραμύθια είναι όλα υπέροχα οι τσίμπλες ποτέ δεν υπήρχαν. Δε ξαναβγήκανε ποτέ κανένας δεν τις είδε στα μάτια δε κολλούσανε χαμπάρι ουδείς δεν τις πήρε. Οι φίλοι μου το λέγανε οι τσίμπλες ξαναβγαίνουν και τη ντροπή […]
Read More Οι τσίμπλες ξαναβγαίνουνYou all live in boxes. I live in a box too. My box is too small. But I guess box’s size doesn’t really matter. It’s still a box. My box is sometimes dark too. But I guess brightness doesn’t really matter. It’s still a box. These are the boxes we build for ourselves. Our safety-boxes, […]
Read More BoxesRaupi ist vielleicht der kleinste Held in der ganzen Heldengeschichte überhaupt. Mit einer Größe von 1cm schafft er es immer wieder alle Tiere zu retten. Er ist ganz klug und nebenbei ganz süß. Eines Tages wurde Raupi vom „Blau-Raupi “Volk beauftragt um ihr Dorf von den „Roten-Hühnern“ zu retten. Bei diesem schwierigen Auftrag werden „Raupi […]
Read More Der Kindermärchenversuch: Die Blau-RaupisNur einmal im Jahr hatte er die Gelegenheit sich mit anderen seiner Art zu treffen. Zusammen mit anderen Lehrern, die auch in Schulen, aus einem einzigen Raum entstandene Gebäude, die nur über wenige Schülern verfügten. Dieser Tag war besonders wichtig, zumindest für Carsten selbst. Ein großes Fest. So empfand er diesen Tag. Ein Tanz, wo […]
Read More Gib mir ein Wort und ich werde für dich eine Geschichte schreiben
Lignes invisibiles 